Reliability versus unreliability
Reliability en unreliability zijn wiskundig gezien elkaars complement. Net als een wip. Als de een stijgt daalt de ander. Dat geldt ook voor hun oorsprong. Zo kunnen we onderscheid maken tussen de volgende disciplines die we in elk bedrijf kunnen vinden.
Voor een belangrijke definitie van bedrijf zie <bedrijf vs reliability>
Wat betreft (un)reliability kennen we de volgende belangrijke disciplines:
- De doeners (verder genaamd bottom-uppers) zijnde:
Ontwikkelaars en reliability engineers. Bottom-Uppers zijn de primaire bron voor reliability. Reliability is iets wat ingebakken zit in het ontwerp. Je krijgt eruit wat er in zit. Niets meer.
- De leiders (verder genaamd top-downers)
Dit is een ieder die beslissingen kan nemen op het gebied van mancapaciteit, tijd en geld. Dit betreft niet alleen alle managers tot aan de top van het bedrijf maar ook de inkopers die vaak autonoom werken. Top-Downers doen over het algemeen niet het echte ontwikkelwerk. Top-downers zijn wel de primaire bron voor unreliability maar zijn zich daar vaak totaal onbewust van.
- Alle overige disciplines
Deze dragen over het algemeen niet bij tot de bepaling van de intrinsieke reliability van een product, maar kunnen deze alleen maar slechter maken. Op zijn hoogst kunnen ze de ingebakken reliability in stand houden. Te denken valt dan aan disciplines zoals kwaliteitsafdelingen, fabricage, service en andere ondersteunende afdelingen.
Merk op dat kwaliteitsmensen en reliability engineers verschillende disciplines zijn. Maar alle disciplines, ook de niet genoemde, zijn wel verantwoordelijk voor hun deel van de kwaliteit.